Rocznica Pierwszej Komunii Świętej 2026

W uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego, przeżywaliśmy razem z dziećmi klas czwartych  rocznicę Pierwszej Komunii Świętej. 

Ks. Ariel w kazaniu przypomniał, że usłyszeliśmy końcówkę Ewangelii opowiadającą o odejściu Jezusa. Nawet na tabernakulum, gdzie od Wielkanocy stała figura Jezusa, czegoś brakuje – to puste miejsce wydaje się smutne. A przecież Święto Wniebowstąpienia jest bardzo radosnym świętem. Pomyślcie tylko, jak czuł się Pan Jezus, gdy wracał do domu. Opuścił swój dom w niebie, stał się człowiekiem i zamieszkał na ziemi. Nauczał nas, przekazał nam swoje słowo, spełnił swoją misję, oddał za nas swoje życie, zmartwychwstał – a teraz wraca do swojego Ojca, do domu, pełen radości, że dokonał dzieła swojego życia. Kiedy Jezus wstąpił do nieba, zasiadł po prawicy Ojca. Została Mu dana wszelka władza na niebie i na ziemi. Jest Panem wszechświata.

Choć fizycznie już Go nie widzimy, nie zostawił nas samych. Jest z nami każdego dnia – w swoim Słowie, w Eucharystii i w naszych sercach. Wniebowstąpienie przypomina nam także, że naszym celem jest niebo i że Jezus przygotowuje tam miejsce dla każdego z nas.

Ale co oznacza Wniebowstąpienie Jezusa dla nas?

Apostołowie stali i wpatrywali się w niebo. Patrzyli za Jezusem tak długo, aż w końcu Jezus posłał do nich aniołów, którzy powiedzieli: „Dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo?” Jezus kiedyś wróci, ale teraz wy wróćcie do swojego życia, do swojej codzienności, do swoich zadań – i odkrywajcie, że On jest z wami. Jezus odszedł do nieba, a jednocześnie jest bliżej nas niż wtedy, gdy chodził po ziemi. Kiedy był człowiekiem i żył na ziemi, mógł być tylko w jednym miejscu i w jednym czasie. Teraz, ponieważ wstąpił do nieba, jest obecny wszędzie. Może być obecny we wszystkich kościołach świata. Jest poza granicami tego świata, a swoją mocą, mocą Ducha Świętego sprawia, że chleb i wino przyniesione na ołtarz stają się Jego Ciałem i Jego Krwią. Dzięki temu po raz kolejny możemy przyjąć Go do naszego serca, do naszego życia, do naszej codzienności.

Dlatego ostatnie słowa Ewangelii nie brzmią: „Do zobaczenia kiedyś”, ale Jezus mówi: „Oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.”

Tajemnica Wniebowstąpienia to tajemnica radości z powrotu Jezusa do domu Ojca, ale także radości z tego, że On nadal jest z nami. Trochę się ukrywa, zasłania przed naszym wzrokiem: pod postacią chleba i wina w Eucharystii, przez kapłana w sakramencie spowiedzi, przez znaki takie jak olej podczas namaszczenia chorych czy bierzmowania, które jeszcze przed wami.

Dlaczego Jezus jest z nami? Bo Mu na nas zależy. Chce, abyśmy – tak jak On – doszli do nieba. Nasze życie ma nas prowadzić właśnie tam. Wniebowstąpienie przypomina nam, że niebo jest naszym prawdziwym domem i że Jezus chce nas tam kiedyś zaprowadzić. Każdy kolejny dzień jest cennym darem od Boga.

Jako dar dzieci otrzymały z rąk księdza Ariela piękną modlitwę poranną – CODZIENNE OFIAROWANIE. Ta modlitwa pomaga już na początku nowego dnia oddać Panu Bogu wszystko to, co nas czeka: nasze obowiązki, spotkania, radości i trudności. Dzięki niej możemy piękniej przeżywać każdy dzień, który otrzymaliśmy od Boga, cieszyć się tym, że On jest z nami we wszystkim – w pracy, w nauce, w odpoczynku, w chwilach radości i w momentach smutku. To właśnie wtedy uczymy się dostrzegać, że Jezus naprawdę jest obecny w naszej codzienności i prowadzi nas każdego dnia.

Niech kolejne dni naszego życia będą małymi krokami na drodze do nieba – drogą przeżywaną z Bogiem, w zaufaniu, wdzięczności i radości.