Misje Święte – DZIEŃ KOŚCIOŁA

Kolejny dzień parafialnych misji świętych to czas, który Pan Bóg daje nam, aby odnawiać nasze serca i ducha, mocniej wierzyć, bardziej kochać i z nadzieją oczekiwać spotkania z Nim w Jego Królestwie.

Dzisiejszej refleksji towarzyszył temat KOŚCIOŁA– wspólnoty wszystkich wierzących, do której każdy z nas należy na mocy chrztu świętego. Wczoraj odnawialiśmy przyrzeczenia chrzcielne, przypominając sobie, jak wielkim skarbem jest godność dzieci Bożych. Jesteśmy powołani, by na co dzień być obrazem Jego miłości, dobroci, delikatności i przebaczenia.

Piękny jest KOŚCIÓŁ, o którym śpiewamy w jednej z pieśni: „Ja żyć i umierać pragnę w tym Kościele”. To wspólnota nie ludzi doskonałych, ale grzeszników, którzy zmierzają do zbawienia i świętości. W takim Kościele żyjemy – we wspólnocie, która jest jak rodzina.

„Dlatego jako misjonarze, głoszący wam słowo Boże podczas tych świętych misji, dziękujemy wam za to, że jesteście Kościołem – pisanym wielką literą. Prosimy, abyście nadal dawali świadectwo piękna tej Bożej Rodziny, tutaj, w Porąbce”.

Białe szaty liturgiczne, które towarzyszyły nam w przedpołudniowej części misji, po południu ustąpiły miejsca fioletowym – znakowi zadumy, pokuty i modlitwy za zmarłych.

Rozważania o Kościele skierowały nas ku tajemnicy Kościoła oczyszczającego się to znaczy tych, którzy oczekują nieba w czyśćcu, i Kościoła uwielbionego – tych, którzy osiągnęli już pełnię życia w Bogu. W atmosferze modlitwy i refleksji uświadamialiśmy sobie, że Kościół obejmuje nie tylko nas, pielgrzymujących jeszcze na ziemi, ale także tych, którzy odeszli do wieczności. W Chrystusie nadal stanowimy jedną wspólnotę, zjednoczoną nadzieją życia wiecznego.

Popołudniowy czas misji świętych wypełniła modlitwa za tych, którzy odeszli do wieczności w ciągu ostatnich dziesięciu lat, czyli od czasu poprzednich misji parafialnych. Misjonarz odczytał imiona i nazwiska zmarłych, a cała wspólnota polecała ich Bożemu miłosierdziu, odmawiając Koronkę do Miłosierdzia Bożego.

Kościół żywych i zmarłych to jedna wspólnota, która nie kończy się wraz ze śmiercią człowieka. Wierzymy, że w Chrystusie jesteśmy zjednoczeni zarówno z tymi, którzy pielgrzymują jeszcze na ziemi, z tymi, którzy przechodzą oczyszczenie, jak i ze świętymi przebywającymi już w niebie.

Wiara przypomina nam, że dzięki Bożemu miłosierdziu możemy otrzymać dar życia wiecznego. Uczy nas również, że nasza więź ze zmarłymi nie kończy się wraz z ich odejściem. Możemy nadal nieść im pomoc przez modlitwę i ofiarowanie za nich Mszy Świętej. To szczególny wyraz miłości i nadziei, że wszyscy jesteśmy powołani do wiecznego zjednoczenia z Bogiem.

Kościół przypomina nam, że śmierć nie przerywa więzi miłości. Dlatego modlimy się za naszych zmarłych, polecamy ich Bożemu miłosierdziu i wierzymy, że wszyscy jesteśmy powołani do życia wiecznego.

Po Mszy Świętej wyruszyliśmy w procesji na nasz cmentarz. Przy czterech stacjach modlitewnych polecaliśmy Bożemu miłosierdziu tych, którzy spoczywają na naszym cmentarzu, a także wszystkich zmarłych,którzy pozostają bliscy naszym sercom, a spoczywają na innych cmentarzach.

W drodze towarzyszyła nam modlitwa różańcowa – rozważaliśmy bolesne tajemnice, powierzając Bogu naszych zmarłych i prosząc o dar życia wiecznego dla nich. Był to czas wspólnej modlitwy, pamięci i nadziei płynącej z wiary w zmartwychwstanie.