Potrójne WIECZERNIKOWE ŚWIĘTOWANIE w naszej wiosce

Drugi dzień Zielonych Świąt w Kościele nosi tytuł Święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła i można powiedzieć Jej obecność rozciąga się od Wieczernika po porąbczańską ziemię, stąd potrójne świętowanie…

Najpierw o godz. 16.00 mieszkańcy Kozubnika i goście świętowali w kapliczce coroczny Odpust ku czci Matki Bożej. Mszę świętą  z kazaniem odprawił ks. proboszcz Zdzisław Grochal.

W wieczerniku kościoła zaś najpierw Nabożeństwem Czerwcowym uwielbialiśmy Jezusowe Serce, a następnie sprawowano Eucharystię.

Szczególną rolę MARYI, MATKI KOŚCIOŁA ukazał ks. Ariel...

Wskazał na MARYJĘ  TOWARZYSZĄCĄ APOSTOŁOM. Najpierw w tym Wieczerniku po śmierci Jezusa, kiedy opłakiwali nie tyle Jego śmierć, co swoją niewierność i zdradę. Potem Maryję widzimy w tym Wieczerniku po Wniebowstąpieniu, kiedy Jezus odsyła  apostołów i mówi: idźcie i czuwajcie, aż zostaniecie umocnieni w moc z wysoka. Maryja towarzyszy im w tej nadziei oczekiwania na Dar Boży. Towarzyszy im swoją modlitwą, obecnością w tym oczekiwaniu, a kiedy otrzymali pełnię darów Ducha Świętego jak Matka zostaje, a oni idą na cały świat głosić Ewangelię. A Maryja towarzyszy im modlitwą, opieką, swym wstawiennictwem.

W dzisiejsze święto MARYJA, Matka Kościoła towarzyszy nam, współczesnym uczniom Chrystusa.  Ona nam towarzyszy w tych różnych chwilach naszego życia;  tych chwilach radosnych i smutnych, wywołujących uśmiech i łzy.  To tu, w parafialnym Wieczerniku, w którym tak wiele przeżywamy – TEN KOŚCIÓŁ STAJE SIĘ NAM MATKĄ,  kiedy przychodząc tutaj odkrywamy, że jesteśmy w drodze do wieczności, do domu Ojca.

Oddaliśmy cześć Panu Bogu i Maryi Matce Kościoła i czas na dalsze świętowanie. Tym czasem dalszego świętowania była SOBÓTKA NAD SOŁĄ. Ta nasza tradycja, która nieco zaginęła, ale jest częścią naszej kultury i tożsamości.  Niech ożywi w nas tego  DUCHA BYCIA RAZEM, DUCHA ŚWIĘTOWANIA. Każde święta, a szczególnie Zielone Święta to właśnie czas  by wyjść z tych swoich zamkniętych  domowych wieczerników, by być razem, by być ze sobą.  To jest właśnie istota świętowania – oddać cześć Bogu i budować dobre więzi, relacje międzyludzkie. Cieszyć się z tego BYCIA RAZEM. RAZEM WE WSPÓLNOCIE.