Ostatni dzień Roku 2025

Uroczyste Nieszpory z nabożeństwem dziękczynno-przebłagalnym w naszej świątyni w ten ostatni dzień Roku 2025…

Chcemy (jak mówił ks. proboszcz Zdzisław Grochal) PROSIĆ o Boże błogosławieństwo,  żeby towarzyszyło nam zawsze i PRZEPRASZAĆ za wszystkie akty samowoli, zerwania przymierza z Bogiem, a przede wszystkim chcemy UWIELBIAĆ Boga za Jego Miłosierdzie jakiego pozwolił nam doświadczyć tym właśnie Roku Świętym Jubileuszowym – „z Jego pełności wszyscyśmy otrzymali łaskę po łasce” słyszymy czasie mszy w ostatni dzień roku.

Możemy poniekąd poczuć się trochę tak, jakbyśmy stali na brzegu morza i wpatrywali się w bezmiar wód, aż po horyzont, pozostawiając za sobą wszystkie błogosławieństwa i wyzwania mijającego roku, ale myśląc również o nadziejach i troskach z jakimi chcemy witać kolejny Rok. Stojąc tak pomiędzy znaną przeszłością i nieznaną przyszłością – coś pozostaje niezmienne szum morza. Fale zalewające piasek pod naszymi stopami będą powracać wciąż na nowo. Obraz ten może pomóc zrozumieć słowa świętego Jana o tym, że Jezus niesie nam „łaskę po łasce”. Łaska Boża, niczym powracająca fala płynie ku nam nieustannie niosąc kolejne dary. Tak jak fala za falą tak przeszłość, teraźniejszość i przyszłość obfituje w łaski Boga.  Nasz Bóg jest hojny, daje nam wszystko co posiada, nawet samego siebie dzień za dniem,  tydzień za tygodniem, rok za rokiem.  Te łaski Jego dobroci obmywają nas nieustannie, napełniają nasze serca, pomagając nam upodabniać się do Jezusa Chrystusa.

Warto pomyśleć O ŁASKACH JAKIE OTRZYMALIŚMY OD PANA w mijającym roku. Może przez rekolekcje wielkopostne prowadzone przez księdza Tadeusza Rozmusa proboszcza Castell Gandolfo albo poprzez rekolekcje adwentowe prowadzone przez księdza Klaudiusza Dzikiego, czy  to przez pielgrzymki do Kalwarii, na Jasną Górę, do Francji, do Rzymu.  Czy przez każdą modlitwę, przyjęte cierpienie, ofiarowane różne zmartwienia i troski.  Jaki zatem mamy stosunek do tej łaski, którą nam nieustannie Pan Bóg udziela –  co przyjęliśmy, a co odrzuciliśmy? Dostajemy dzisiaj po raz kolejny zaproszenie by na nowo wszystko powierzyć Bożej Opatrzności, by przekroczyć nie tyle próg nowego roku,  co raczej PRÓG NADZIEI, wszak JEZUS CHRYSTUS WCZORAJ I DZIŚ TEN SAM NA WIEKI i poprzez EUCHARYSTIĘ poprzez NABOŻEŃSTWA poprzez nie tylko lekturę, ale  też tworzenie naszej parafialnej SYGNATURKI wraz z Redakcją.  Niech nam w tym wszystkim dopomaga budowana wspólnota naszej parafii, która jest cząstką całego Kościoła powszechnego.

Było też troszkę statystyki

Dziękujemy Bogu za łaskie otrzymane we wspólnocie Kościoła w tym Roku Świętym Jubileuszowy. Kroczyliśmy po tych drogach naszego życia jako PIELGRZYMI NADZIEI;  tak prowadził nas papież Franciszek, a po nim kolejny biskup Rzymu Leon XIV. Na początku adwentu, rozpoczynającego się  Roku Kościelnego zwrócił się do wszystkich,  abyśmy nie gasili ducha i byli UCZNIAMI i MISJONARZAMI, choć jest coraz trudniejsze w tym świecie.

17 dzieci włączonych zostało do wspólnoty Kościoła przez sakrament chrztu świętego,
52 dzieci przystąpiło do pierwszej spowiedzi i Komunii świętej,
41 umocniło się Duchem Świętym przyjmując sakrament Bierzmowania,
13 par małżeńskich zawarło sakrament małżeństwa  w naszym kościele
175 ray udawano się z posługa sakramentalną do chorych, także w czasie Światowego Dnia Chorego 52 osoby przyjmiemy  umocnienie sakramentem chorych
30 osób żegnały rodziny, które przeżywają żałobę rozłąkę, rozstanie ale z nadzieją na spotkanie w Domu Ojca. I za tych zmarłych była sprawowana po nabożeństwie msza święta.